|
| Ana Sayfa | Siyaset | Gündem | Ekonomi | Dünya | Spor | Yaşam | Teknoloji | Sağlık | Tasavvuf |
AF VE MAĞFİRET (2. Bölüm)
Allahû Tealâ her şeyi zıttı ile kaim kılarak çift yaratmıştır muhterem okuyucular! Allah’ın halife olarak yarattığı insana secde emrine âsi olan iblis, Allah’tan kıyâmete kadar hayat hakkı istemiştir. İblis Allah’a isyan ettiği günden beri, her devirde yaşayan insanlara devamlı günah işlettirmiştir, kıyâmete kadar da bunu gerçekleştirecektir. O ister ki, insanlar işledikleri günahlarla hem bu dünyada mutsuz ve huzursuz bir hayat yaşasınlar, hem de ölüm sonrası hayatta cehenneme gitsinler. Ama Allah’ın en sevdiği varlığı olan insanı iblisin elinde oyuncak olsun diye yaratması söz konusu değildir. Allah insanları iblisten korunmak konusunda tüm imkânlarının sahibi kılmıştır. Nasıl ki iblis her devirde her yerde varsa, her devirde ve her yerde devrin imamı da vardır. Devrin imamı rahmeti Rahmân’a kavuştuğu zaman Allahû Tealâ onun yerine yenisini tayin eder. İblis ise böyle bir şey yok. Allah iblisin talebini kabul etmiş ve ona kıyâmete kadar hayat hakkı vermiştir. Ama iblisin insanlara işlettirdiği günahların sevaba çevrilmesi istikametinde kesinlikle her devirde devrin imamı vardır. Bu devrin imamı nebîlerin yaşadığı dönemlerde bir nebîdir, onların olmadığı dönemlerde ise onun mirasını devralan bir velî resûldür.
32 / SECDE - 24:
Ve cealnâ minhum eimmeten yehdûne bi emrinâ lemmâ saberû ve kânû bi âyâtinâ yûkınûn(yûkınûne). Velî imamların tayininde Allahû Tealâ iki vasıf bildirmiştir:
40 / MU'MİN - 7:
Ellezîne yahmilûnel arşa ve men havlehu yusebbihûne bi hamdi rabbihim ve yu’minûne bihî ve yestagfirûne lillezîne âmenû, rabbenâ vesi’te kulle şey’in rahmeten ve ilmen fagfir lillezîne tâbû vettebeû sebîleke vekıhim azâbel cahîm(cahîmi). Âyet-i kerimede mağfiretin nasıl gerçekleştiği açık ve net olarak ifade edilmektedir. Arşı tutan melekler ve devri imamı saf saf dururlar. Daha doğrusu Allah’ı tespih ederler, ona îmân ederler ve âmenû olanlar için mağfiret dilerler. Dikkat edin; burası çok önemli; âmenû olan; yani Allah’a ulaşmayı dileyenler için mağfiret talep ederler. Neden Allah’a ulaşmayı dilemeyenler için demiyoruz? Çünkü dilemeyen bir kişi gelip tövbe etse, o kişinin tövbesi Allah katında asla bir değer ifade etmez. Onun için mağfiret gerçekleşmez. Mağfiretin gerçekleşebilmesi için mutlak suretle o kişinin gizli şirkten beri olması lâzımdır. Âyet-i kerime şöyle bitmektedir. “Vekıhim azâbel cahîm;” ve onları cehennem azabından koru. Şimdi “Ve Biz, bir resûl göndermedikçe azap edici olmadık” âyet-i ile bu âyeti birleştirdiğimiz zaman net bir tablo çıkmaktadır. Resûl insanları işlediği günahlardan dolayı azaplanmaması için Allah tarafından gönderilen kişidir. Yani koruyucudur. Nasıl iblis insanları kendisi ile cehenneme götürmek için bir gayretin içinde ise Allah’ın Resûlü de iblisin insanlara işlettirdiği günahların sevaba çevrilmesi için bir gayretin içerisindedir. Bir yanda negatif kutbun temsilcisi iblis var, diğer yanda da pozitif kutbun; Allah’ın temsilcisi olan Allah’ın Resûlü var. Şeytana, Allahû Tealâ ezelde kıyâmete kadar hayat hakkı vermiştir. O zaman her devirde o işlenen günahların mağfireti istikametinde Allah’ın bir resûl göndermemesi mümkün değildir. Sadece insanlar bu hakikati Kur’ân-ı Kerim’den öğrenmedikleri için bilmedikleri şeye hep karşı çıkmışlardır. Tâbii karşı çıkınca o ihtiyaçtan beri olmamakta, insanların ihtiyacı devam etmektedir. Bizler beşeriz şaşarız. Günahkâr kullarız. Günahkâr kullar olmamız hasebi ile bizim ihtiyacımız olan bu günahların mağfireti istikametinde Allah’ın Resûlü daima vardır. Allahû Tealâ’ya sonsuz hamd ve şükrederiz ki, Nebîler Sultanı Peygamber Efendimiz (S.A.V)’e her sualin cevabına muhtevî olan Kur’ân-ı Kerim’i göndermiştir. Kişinin o günahlarının mağfireti istikametindeki devrin imamına ulaşabilmesi, mutlaka Allah’a ulaşmayı dilemesine bağlıdır. Allah’a ulaşmayı kalben dileyen herkes Allahû Tealâ tarafından mutlaka mürşide ulaştırılır. Kişi mürşidin önünde tövbe ettiği zaman Allahû Tealâ ona 7 tane ni’met verir. İrade, nefsin afetlerine karşı koyan güçtür. Nefsin afetleri karanlıklarla temsil edilir. Nefsimizin manevî kalbi karanlıklarla doludur ama biz eğer ıslahı nefse başlarsak bu sefer o karanlıkların yerini Allah’ın nurları rahmet ve fazlı alır. Orası aydınlandıkça karşı güç azalacaktır. Çünkü karanlıkları temsil eden negatif, nurları temsil eden pozitif güçtür. Başlangıçta nefsimizin kalbi %100 karanlıkken nefs tezkiyesine başladığımız zaman, nefs %9 oranında nurlanır. Bu noktada kişi Nefs-i Emmare kademesindedir. Bunun mânâsı, karşı güç %9 oranında azaldı demektir. Bu da iradenin %9 oranında güçlenmesibi ifade eder. Eskiden irade %100 karanlıkla mücâdele ederken, nefs % 9 aydınlandığı için artık %91 oranındaki karanlıkla mücâdele edecektir. 7. ni’met; İrade güçlendiği içinde doğal olarak ta fizik vücut da güçlenir. Fizik vücudun güçlenmesi demek, kişinin Allah’ın bütün emirlerine itaat etmesi, yasak ettiği fiilleri işlememesidir. Evvelden nefsimizin manevî kalbinde %100 karanlık vardı. %100 karanlık varken şeytan nefse tesir etmek sureti ile fizik bedeni %100 negatif istikamette kullanabiliyordu. Dolayısıyla vücut en zayıf durumdaydı. Ama ne zaman nefsin manevî kalbindeki nurlanma artarsa, fizik vücudun kumandanı akla negatif talepler ulaşmayacaktır. Aksine pozitif talepler ulaşacaktır. Akla pozitif talepler ulaşınca kalpteki nur oranına bağlı olarak fizik vücut güçlenir. Yani fizik vücut Allah’ın emirlerine daha üst seviyede itaat eder, Allah’ın yasak ettiği fiilleri daha fazla işlememeye çalışır. Mürşid aslında Allah’ın yardımını müride, ulaştıran, yansıtıcı bir aynadır. Allahû Tealâ diyor ki: “Ben sizin dostunuzsam yarattığım bütün mahlûkat düşman olsa, Ben kâfiyim. Ben size düşmansam bütün mahlûkat size dost olsun, Ben yine kâfiyim.” Allah’a asla sevgisiz yaklaşılmaz. Sevgisiz bir dîn yaşanması mümkün değildir, dînin kendisi sevgidir. Gerçekten de ruhumuzun bir hasleti sevgidir. Sevgiyi terazinin bir kefesine, 18 tane hasleti diğer kefeye koysanız, sevgi yine ağır basar. Dînin olmazsa olmaz faktörü sevgidir. Sevgi yoksa hiç kimse için dîni yaşayabilmek mümkün değildir. Ama bu sevginin en başında elbette Allah sevgisi gelir. Allahû Tealâ buyuruyor ki:
3 / ÂLİ İMRÂN - 31:
Kul in kuntum tuhibbûnallâhe fettebiûnî yuhbibkumullâhu ve yagfir lekum zunûbekum, vallâhu gafûrun rahîm(rahîmun). Allah’ı sevmeyen bir kişi gelir de tövbe ederse onun için mağfiret gerçekleşir mi?
40 / MU'MİN - 40:
Men amile seyyieten fe lâ yuczâ illâ mislehâ, ve men amile sâlihan min zekerin ev unsâ ve huve mu'minun fe ulâike yedhulûnel cennete yurzekûne fîhâ bi gayri hisâb(hisâbin). Kim de bir hasenat bir hayır işlerse, Allahû Tealâ hayrı teşvik eder ve ona on katını verir. Onu 100’le destekler, 200, 300, 400, 500, 600, 700’e kadar arttırır.
2 / BAKARA - 261:
Meselullezîne yunfikûne emvâlehum fî sebîlillâhi ke meseli habbetin enbetet seb’a senâbile fî kulli sunbuletin mietu habbeh(habbetin), vallâhu yudâifu li men yeşâu, vallâhu vâsiun alîm(alîmun). O halde görüyoruz ki Allah hayrı daima destekler. İşte fizik vücudun güçlenmesinin arkasında bu sebep vardır. Ama seyyiat 1’e 1dir. Cezanın artımı söz konusu değildir. Allah kanunlarını kulların lehine dizayn etmiştir. Ceza artırımında bulunmaz ama mükâfat artırımında bulunur. Allah her şeye kaadirdir. (Devamı bir sonraki yazıda) Dr. Fazıl Nimet, 10/4/2011 Bu yazı 10/4/2011 tarihinden itibaren toplam 2231 defa okunmuştur. |
Dr. Fazıl Nimet [Güneş ve Ay]
